باب 1 - شدّت آزمايشات مؤمن 1 - زراره گفت : از ابو جعفر ( امام محمّد باقر ) عَلَيْهِ السَّلَامُ شنيدم كه مىفرمود : قضا و قدر خداى عزّ و جلّ ، تماماً براى مؤمن خير و سعادت است . 2 - و از ابو عبد اللّه ( امام جعفر صادق عَلَيْهِ السَّلَامُ نقل شده است كه ) فرمود : همانا خداوند عزّ و جلّ براى مسلمان ، چيزى را مقدّر نمىكند مگر آن كه برايش خير و سعادت باشد ؛ و اگر چه مالك ما بين مشرق و مغرب زمين گردد ، باز هم برايش خير و سعادت است . سپس حضرت اين آيه را تلاوت نمود « پس خداوند نگاه مىدارد او را از سيّئات و بديهاى آنچه را كه حيله نمايند » ، بعد از آن فرمود : به خدا سوگند ! حتماً بر او مسلّط شدند و به قتلش رساندند ؛ و اما از آنچه خدا او را حفظ كرد اين بود كه او را نگهش داشت از اينكه در دينش خدشه و فتنه‌اى وارد كنند . 3 - و از امام صادق عَلَيْهِ السَّلَامُ ( نقل شده است كه ) فرمود : چنانچه مؤمن مىدانست كه در مصيبتهايش چه مقدار پاداش دارد ، هر آينه آرزو مىكرد كه « اجزاى بدنش » با قيچى چيده و قطعه قطعه شود . 4 - سعد بن طريف گفت : در محضر مبارك ابو جعفر ( امام باقر ) عَلَيْهِ السَّلَامُ بودم كه جميل ازرق بر حضرت وارد شد و گفت : ( عدّه‌اى ) بلاها و مصايب شيعيان را ياد آور شده و طعنه مىزنند .